zrobiłam stroiki na cmentarz....właśnie dzisiaj przy pieknej, slonecznej pogodzie uporządkowalam groby ...
Kłopoty ma każda z nas...mniejsze, wieksze ale zawsze są...kiedys w przyplywie weny napisałam taki oto "wiersz"........
![]() |
FRIDA KAHLO AUTOPORTRET |
WIŚNIOWA SUKIENKA
Włożyłam sukienkę w niespokojne mysli,
jest skromna, w kolorze przygaszonej wisni,
kołnierzyk za ciasny oddech mi zabiera,
koronkowa zmora w szyję mnie uwiera.
Rękawy przydługie ciasne niepokojem,
niewygodą męczą źle trafionym krojem.
Spódnica zbyt wąska,plączą się w niej nogi
gdy omijam schody męczącej wciąż trwogi.
Jednak ma kieszenie, mogę schować ręce
kiedy już utulą drżące ciągle serce.
Przed strachem się chowam w kieszeni głębinie
i marzę o jednym : niech ten strach już minie.
Niech sokiem nadziei wiśnie posmakują,
niech ciasne szwy sukni wreszcie się rozprują,
rękawy wyrzucę ,swobodne ramiona,
będą mogły zamęt myśli mych pokonać.
W spódnicy rozcięcie wyzwoli me nogi,
by spokój mój mogły nareszcie dogonić...
Wisniowa sukienka ciasna jak udręka,
kiedy z niej wyrosnę....nie chcę jej pamiętać.....
Tamte klopoty mineły...ale są nastepne,cóż takie zycie....
Pozdrawiam,Yolca
Piękne stroiki, mnie to dopiero czeka! Jeszcze nie mam pomysłu na nie. ;) Cudny wiersz napisałaś, pozdrawiam :)
OdpowiedzUsuńDziekuje Iwono...jestes jedyną z blogerek, która najpierw poznałam w realu a potem dopiero odszukałam Cie w blogosferze....fajnie ,ze zagladasz..:-)
UsuńTwój ogród poezją
Usuńjest wrzosem i frezją...
Doskonała jesteś Jolu w tym wierszowaniu...jest w nim ogromna głębia. Zbieraj wiersze i koniecznie wydaj tomik. Pozdrowienia ślę!
OdpowiedzUsuń...ja piasku ziarenkiem,
Usuńto Ty piszesz z wdziękiem.....
No Joluś! Ależ Ty masz talent! Świetny wiersz! Stroiki też piękne! Serdeczności!
OdpowiedzUsuńRówniez slę Ci serdeczności
Usuńlubię Jędrka tutaj goscić.....
uśmiech udwzajemniam
OdpowiedzUsuńjak księżyca pełnia....
Talent, za talentem w tym blogowym świecie - pozdrawiam Dusia
OdpowiedzUsuńWie o tym kazde dziecię,
Usuńw bród talentów jest w tym swiecie....
Dlatego niech się talent nie marnuje i takiej poezji dla nas nie żałuje,
UsuńNiech więc Jola pisze , nasze uszy pieści ............ściskam Dusia
Pieścic oczyska swoim ogrodem,
Usuńpotrawisz bardziej...jak bułką z miodem.....:-))
Cudne te Twoje stroiki i wiersze miło poczytać:) Pozdrawiam serdecznie:)
OdpowiedzUsuńByłoby mi bardzo miło,
Usuńgdyby miło zawsze było......
Ten kolor wiśni
OdpowiedzUsuńmoże się przyśnić!
Byle kłopoty się nie sniły...
Usuńalbo by snem tylko były.....
Przepraszam, ale nie mogę dodać
OdpowiedzUsuńadresu tego Twojego bloga do listy
odwiedzanych!
Niech prowadzi intuicja
Usuńprzeciez rzecz to oczywista....
Mogę tylko
OdpowiedzUsuńwchodzić
z Twojego
komentarza.
Gdy okazja się nadarza,
Usuńto zapraszam z komentarza...:-))
Fantastyczne stroiki :)
OdpowiedzUsuńA wiersz...piękny.
Dziekuję za slowa miłe,
Usuńwpadaj częściej tu na chwilę.....:-)
Ach te życie, czasami rzeczywiste bywa niewygodne i dokuczliwe jak źle skrojona sukienka, na szczęście życie tak jak sukienkę da się, bardziej lub mniej poprawić :) Świetny wiersz !
OdpowiedzUsuńNie wytrzymam...
Usuńbyła tu Cat-arzyna....!
Bywać to ja bardzo lubię i chciałabym, chciała ,
Usuńgdybym trochę więcej czasu miała ;)
Brak czasu jest gorszy niźli jakaś grypa..
Usuńwszystkich tu jak wirus paskudny nas chwyta...:-)
Łał, cudowne stroiki i wiersz...refleksyjny, wiele mówiący o Twoim nastroju...Pamiętaj, po burzy zawsze wychodzi słońce:))) Pozdrawiam:)
OdpowiedzUsuńNiech już wyjdzie wreszcie słońce
Usuńbo kłopoty są męczące.....